Ramon Freixa, Barcelona – Tradition, tradition, tradition!

This is a quick note on my visit to Ramon Freixa’s restaurant in Barcelona, El Raco d’en Freixa.

I wanted to taste the traditional Catalan cuisine, so I got the “Menu Tradicion” and hoped for the best. In what follows I will present the dishes, their photos and the impressions that have stayed with me after this visit.

Amuse bouche (literally)
Amuse bouche (literally)

It is absolutely wonderful to walk into a two-Michelin star restaurant (according to some Spanich critics Freixa should have three stars) and see normal people, enjoying themselves, having a wonderful time at very reasonable prices! But this is Barcelona, this is Cataluna! I would have expected nothing less!

Every little bite of the amuse bouche  was delicious, while the sweet potato chips were superb. The little drink is now erased from my memory.

Bread and butter
Bread and butter

Bread and butter that by themselves can feed  you in the best way! The quality of the butter combined with the crispy delicious bread, put everything at risk, as the stomach can easily be filled.

Pan con tomate - Bread with tomato
Pan con tomate - Bread with tomato

The incredible Catalan delicacy that unites the rich and the poor: bread with tomato!

Llonganissa de Vic
Llonganissa de Vic

Long, thin dry-cured Catalan sausage. Please note that this is the first dish of the menu!

Raviolis de patata
Raviolis de patata

Potato Ravioli  stuffed with blood sausage  and white soft beans of the ganxet variety. Amazing combination of tastes, the soft succulent beans break into the intensity of the blood sausage while the crispy potato ravioli skin provides the variety in texture that entertains even the most demanding palate.

Fishermen's soup with garlic toast fingers
Fishermen's soup with garlic toast fingers

Fishermen’s soup, with hake and bacalao, served with delicious garlic toast fingers. It is a soft, smooth, low key dish, that prepares you for the upcoming storm of flavours.

Canelones
Canelones

The caneloni that came next were made with three different roasted meats, and were divine! Full flavour, smooth texture, soft and juicy skin!

Bacalao +
Bacalao +

This dish was the absolute masterpiece of the menu. A juicy and fleshy chunk of bacalo served with snails and pig’s trotters! Unbelievable subtlety and softness in a dish that combines the sea and the earth.

Fricando +
Fricando +

It if were not for the “bacalao con pies de cerdo y caracoles” (the previous dish) I would happily declare this beef stew as the champion! Wonderful flesh, superbly cooked slowly until it becomes soft and delicious, with the tasty mountain mushrooms “moixernons”. It was served with garlic cloves (like candy) and the green stuff that was absolutely amazing: bitter, crunchy, full of flavour!  This dish is like a volcano of flavours!

Thousand leaves pastry with double cream
Thousand leaves pastry with double cream

I could easily eat ten of these, they were divine, light, puffy, while the smell of butter emerging from the leaves has not left me to date! At this stage the chef, Ramon Freixa started going around the tables. A low key polite man, made an excellent impression on me.

Coffee sweets
Coffee sweets

As expected, the restaurant offerred a superb “armonia de vinos” with the menu, so that the guest can enjoy a different wine with each dish, without having to order 5 bottles!  Just for the record, the price of this “degustacion” per person is lower than the price of an average bottle of wine! This is what I call civilization!

5 comments

  1. Τωρα βλεποντας και απολαμβανοντας το σημερινο πολιτιστικο σας εικονογραφημενο αρθρο, μου ηρθε στο νου ενα τραγουδι που συνεχως σιγοψιθυριζε ο μπαμπας μου. “Como aves precursoras de primavera” Την Βιολετερα με την Σαριτα Μοντιελ. Ετσι σιγομουρμουραω τη μελωδια και δεν μπορω να αποφασισω ποιο θα μου αρεσε περισσοτερο. Ισως ολα. Τωρα απορω, εσεις τα φαγατε ολα αυτα η ηταν φωτογραφιες απο τα πιατα μιας παρεας;
    Η σουπα του ψαρα αγαπητωτατε ειναι εργο τεχνης.
    Συνεχιζω και τραγουδω το μαργαριταρι της Σεβιλλης. Η σημερινη σας αναρτηση με προδιαθετει θετικα για την μαγειρικη μου μερα.. Παω για τον δευτερο καφε με μια κρατσαμνιστη σπανιολικη τορτα λαδιου.
    Για να μη σας πω οτι ετσι μουρχεται να φερω σπανιολικα ιχνη απο κει. Εισθε σκετη εμπνευση τελος παντων και σας φιλω πολυ. Καλη σας μερα.

    1. @δεσποιναριον: εβιβα εσπανια! ετσι μπραβο, και παμε σεβιλλη για φλαμενκο και καταναλωση απειρων φιαλων απο το υπεροχωτατο και μοναδικο “palomino fino” του “Tio Pepe”, ξαπλωμενοι στις οχθες του Γουαδαλκιβιρ! μα τι λεω; εγω ημουνα στην καταλωνια και το τρελο – δεσποιναριον με πηγε στην ανδαλουσια! ενω εσυ ετρωγες την ταρτα για πρωινο, εγω θυμομουν την απιστευτη την θεικη ομελετα με μπακαλιαρο που ειχα γευθει στη σεβιλλη, ενα πιατο που ξεκινησε απο την πορτογαλια αλλα ειναι τωρα δημοφιλες και στον ισπανικο νοτο! οσον αφορα για την ερωτηση σας περι των πιατων, ολα αυτα που περιλαμβανει το αρθρο για τον Ραμον Φρειχα ειναι το μενου της παραδοσης, ειναι μισες μεριδες απο το κανονικο πιατο, και προσφερονται ολα στην τιμη φιξ 75 ευρω. Οποτε οσο αντεχει ο καθενας! Εγω πρεπει να το παραδεχτω, αντεχω! γλυκες καλημερες απο τας αθηνας!

  2. Θεϊκές οι γκουρμεδιές του post. Αλλά αν ζητούσα μια συνταγή θα ήταν αυτή του ψωμιού με την τομάτα.

    Ευτυχώς σήμερα σε διάβασα μετά το φαγητό 🙂

  3. @despinak: εχω περιλαβει μια περιγραφη στο αρθρο μου για τις ανηθικες συνταγες του montalban
    ψαξε με κλειδι το ονομα του συγγραφεα και θα το βρεις αμεσως

  4. Μα σε αμαρτωλή συνταγή πήγα κι έπεσα;! 😆

    Σ’ευχαριστώ. Θα το φτιάξω σε φρυγανισμένο ψωμί.

Comments are closed.